28 gün dediğin nedir ki

bugün perşembe, birkaç saat sonra, hollanda’ya geleli tam dört hafta olacak. 4 hafta önce bu saatlerde, Schiphol’de bavullarımı bekliyordum. yalnızdım, yeni bir ülkedeydim, ve tatile değil, uzun bir süre burada yaşamak için gelmiştim.

4 hafta geçti ve oldukça hızlı geçti. alışma dönemi gibi yaşamadım aslında bunu. az çok biliyordum, bir haftada ne öğrenilirse onları öğrenmiştim daha önce. bir telaş yoktu içimde, tamamen sürpriz değildi benim için. mutluluk, huzur, sevinç, ama biraz çekince, tatlı bir korku, heyecan da vardı tabi.

odama gelir gelmez, burayı evim gibi hissettim. hiç yabancı gelmedi. yadırgamadım. şehri yadırgamadım. yadırgadığım hiç bir şey olmadı.

çılgın bir hayat beklemiyordum zaten, haftada 2 gece eğlence yeterli bana. okul yoğun, haftalar çabuk geçiyor. sınavlara neredeyse 1 ay kaldı zaten.

seviyorum burayı. evim oldu bir ayda. herkes diyor ki, büyük konuşma, erken konuşma. evet, ciddi şeyler söyleyip, ciddi kararlar vermek için, 1 ay kısa bir süre. ancak ciddi kararların çoğu, bir anda veriliyor. ya da koşullar, şartlar, bir anda oluşuyor.

türkiye’yi özlüyor muyum, elbette, ailemi, arkadaşlarımı, evimi, istanbul’u, çok şeyi özlüyorum. henüz oturup bunalım yapacak kadar değil belki ama, özlüyorum. bunalım yapacağım zaman da gelecek, biliyorum kendimi. ilk heyecanlar geçtikten sonra, bir an gelecek, bir anda çökücem. o bunalımı atlattığım zaman, tam olarak buralı olabilirim sanırım.

3 gün sonra, evimden, ailemden akrabalarımdan uzak, 25 yıldır alışkın olduğumdan farklı, ilk yalnız bayramım olacak. o gün çok hüzünlenirim gibi geliyor. uzaktakiler eskiden, bayramlarda ararlardı. telefonda onlarla bayramlaşmak bir heyecandı, ama aynı zamanda hüzünlüydü. şimdi o “uzak” ben oldum. ben bayramlaşmak için arayacağım ailemi akrabalarımı, bayramlaşırken gözlerim dolacak. hep o taraftaydım, bu tarafta olmak biraz zor olacak.

sonra uzaktaki ikinci bayram gelecek, sonra ilk uzaktaki doğumgünü, sonra ilk özel günler gelecek, ikincileri gelecek, üçüncüleri derken, alışıcaz zamanla. sıradan olacak.

buralı olsam da, burada olmaktan mutlu olsam da, içimde bir yerler hep kırık olacak.

hüzün de güzel şey…